QR-Victor Lemmens

Wie was Victor Lemmens?

Met slechte herinneringen aan de oorlog 14-18 haatte Victor (27.5.1900) onderdrukking. Hij neemt deel aan de strijd van het Belgisch leger tegen de Duitse onderdrukkers en weet na de overgave van het Belgisch leger te ontsnappen. Meer dan een half jaar blijft Victor in bezet België, zonder werkgelegenheid.

In februari ’41 vertrekt hij met Felix Dewaele, een ontsnapte onderofficier van 1 Jagers te Paard, via Frankrijk naar Spanje. Begin mei worden beiden in Barcelona gevangen genomen door de Guardia Civil en vervolgens overgebracht naar het kamp Miranda waar hij 6 maanden opgesloten blijft. Op 8 november ’41 volgt ontslag. Met nog 71 andere Belgen vertrekt hij dan naar Lissabon waar degenen die dat wensten door de ambassadeur van België ingeschreven worden bij de Belgische strijdkrachten in Groot-Brittannië. En dan gaat het snel. Op 3 december is er de aftocht per boot via Gibraltar naar Glasgow waar hij gescreend wordt in de Patriotic School. Tijdens die periode kan hij reeds waardevolle inlichtingen verschaffen over de toestand in het kamp te Leopoldsburg, over de bezettingstroepen, het afweergeschut, de bouw van schuilplaatsen voor vliegtuigen en personeel, maar ook over de politieke gebeurtenissen rond zijn gemeente. Zo blijkt uit een verklaring van 26 januari ’42 door commissaris Hellebuyck van de Staatsveiligheid in Londen dat Victor Lemmens hem had meegedeeld dat burgemeester Lecocq een geldboete kreeg omdat er in zijn gemeente briefjes waren aangebracht met de vermelding ‘R.A.F. Victoire’. Bij herhaling dreigde de burgervader te worden opgepakt als gijzelaar.

Vanaf februari ’42 af wordt Victor getraind als inlichtingsagent bij de ‘Secret Operations Executive’ die door Churchill in de jaren ’40 tot stand kwam. De SOE had tot doel met zoveel mogelijk agenten Europa in vuur en vlam te zetten, onder de leuze DO OR DIE.

Hoe wordt Victor in deze periode ervaren door l/Cpl Robinson die hem schoolt? Deze stelt in een verslag over de nieuwe rekruut: “Hij is een expert in het kweken van duiven. Hij is vriendelijk, goedhartig, een filosoof en psycholoog op zijn eigen manier, redelijk spitsvondig, flegmatiek, stoïcijns, plant vooruit maar blijkt wel wat aangeboren traag. ‘Als voorbeeld van zijn stoutmoedigheid haalt Robinson de anekdote aan dat Victor op de leeftijd van veertien jaar van het dak van een huis sprong… met behulp van een grote paraplu. Een kameraad kwetste zich tijdens dat zelfde experiment aan zijn been. Op diezelfde jonge leeftijd had Victor volgens Robinson een gedetailleerd plan voor ogen om sluizen op het Albertkanaal te Kwaadmechelen op te blazen. Volgens hem zou dit effect hebben op minstens zeven oorlogsfabrieken, koolmijnen en secundaire kanalen. Hij geloofde dat hij de man was voor een dergelijke opdracht!

Op 25 juni ’42 wordt Victor Lemmens met als opdracht ‘sabotage in de omgeving van Hasselt’ geparachuteerd. Zijn opdracht bestond uit het aansporen tot langzame arbeid in de mijnen. Ook het uitvoeren van spoorwegsabotage in Hasselt en Herentals en het saboteren van sluizen op het Albertkanaal vormden kerndoelen. Hij had een zender bij voor Copinne, wiens toestel gebroken was bij de landing. Toen hij neerkwam werd hij echter door de Duitsers opgewacht. Zijn komst was immers aangekondigd via de zender van marconist Gaston Aarens. Deze Aarens sprong in de nacht van 27 op 28 januari 1942. Hij werd op 30 maart 1942 aangehouden en met de bekende Duitse methodes behandeld. De marconisten beschikten toen nog niet over een middel om Londen te alarmeren als ze seinden in gevangenschap. De Abwehr speelde met zijn zender een ‘Englandspiel’. Daardoor worden Félicien Moreau, Victor Lemmens, Eugeen Van Loo en Pierre Osterieth bij hun landing aangehouden. Gaston Aarens wordt op 4 december 1944 te Brandenburg-Havel onthoofd.

Victor sluit men afzonderlijk op in de gevangenis van St.- Gillis. Na zijn terdoodveroordeling op 7 augustus 1942 wordt hij gefusilleerd op de Nationale schietbaan te Schaarbeek. En dat op 8 oktober om 8 uur.
Onder grafnummer 71 wordt hij begraven in het gemeentebos te Hechtel. Bevestiging van het vonnis en de terechtstelling volgt in de “Brüsseler Zeitung” van 17 oktober 1942 onder de titel ‘Zum Tode verurteilt’. Het feit dat Victor Lemmens zo kort na zijn aanhouding werd terechtgesteld, wijst erop ‘dat hij niets heeft losgelaten en voor de Duitsers van geen enkel nut meer was’. Dat stelt de heer Etienne Verhoeyen van het Navorsings- en Studiecentrum voor de Geschiedenis van WO II in een brief van 1995.

Op 23 februari 1945 werd Victor Lemmens herbegraven op het Gemeentekerkhof van Leopoldsburg nadat echtgenote Eugenie hem voordien had herkend via een verminking aan zijn duim.

Leopoldsburg eert hem reeds vanaf 1944 met een straatnaam, de
VICTOR LEMMENSSTRAAT